از من

نوشته شده توسط مهران در ۱۳ / ۰۶ / ۱۳۸۲ – 11:51 ق.ظ -
برچسب ها:

سلام به همگی ، من آمدم .از حالا کوچیک همتونم تا هروقت که باشم توی این پهنه آبی بیکران .مدت ها بود سر نزده بودم به وبلاگم و نمی دانستم دارد چه می گذرد ولی حالا آمده ام دیگر، تا بمانم و ببینم دنیا دست کیست .

الآن هم دارم از پر کاری سر خورده میشم .هزارو یک کار ریخته سرم که توی ملاجم جواب بله رو گذاشته برای بار سوم!!!!!!!

راستش بدجوری دلم می خواد بنویسم ولی فرصت کم پیش میاد یا در واقع اصلا پیش نیومده ولی مهم نیست حالا که دارم می نویسم !!

همیشه از کیلومتری نوشتن فراری بودم ولی نمی دونم چرا تموم کارام زیاد کش میاد و ازکیلومتر هم بالا می زنه آمپرش

* * *

به قول هدایت ((………………………………………………..))

همین جمله عامل هزار بدختی من شده .

که کم مونده بود به خاطر یه نقل قول ساده از صادق هدایت از کانون ادبی باشگاه جوان صدا وسیما اخراجم کنن با تیپا .

مهم هم نیست برام . (بعدا در مورد کانون ادبی صحبت خواهم کرد).

فکر کنم قبل از هر چیز باید یه معرفی از خودم بیاوردم …

(چون سری اول نوع جدید وبلاگمه اینا رو می نویسم)

مهران

منوچهرآبادی

کمتر از ۶ ماه از ۲۱ سالگی ام گذشته

قد ۱۹۱ (یه کمی بلنده) وزن ۸۵

کامپیوتر .کمربند مشکی کاراته.۵ سال عضو کانون نویسندگان ایران .بسکتبال ۴ سال . هند بال ۲ سال .کوه نوردی و فوتبال یه عمر

و….

بعدا منو بهتر خواهید شناخت در ضمن دوست دارم تا امکان داره به دوستای هم فکرم اضافه بشه .

موضوع های مربوط به کلیت وبلاگم

۱ )خاطره نویسی

۲)تفکراتم که البته شاید یه کمی خصوصی باشن ولی مهم شمایید که با منید و من به عشق شما اینجام

۳) داستان های من که معمولا به تایید کانون نویسنگان رسیدن و یا در یکی از جشنواره های کشوری شرکت کردن

۴ ) شعر ،سرگرمی ، معرفی دوستان جدید و …

۵ )….

۶ ) ….

_______________________________________________

خونه خالی

خونه غمگین

خونه سوت و کوره بی تو

رنگ خوشبختی عزیزم دیگه از من

دوره بی تو

مه گرفته

کوچه ها رو

اما سایه ی تو پیداست

میشنوم صدای شب رو

میگه اونکه

رفته

اینجاست

تو باشب رفتی و با شب

میای از دیار قربت

توی قلب من میمونی

پر غرور و پر نجابت

حالا دست من تنها

شعر دستامو میخونه

حس خوب

با تو بودن

تو رگای من می مونه

خونه خالی

خونه غمگین

خونه سوت و کوره بی تو

رنگ خوشبختی عزیزم

دیگه از من

دوره بی تو

مه گرفته

کوچه ها رو

اما سایه ی تو پیداست

میشنوم صدای شب رو

میگه اونکه

رفته

اینجاست

ادامه حرفام ، فکر کنم باید بمونه برای بعد چون با این شعر خودم هم یه جورایی احساس عجیب غریبی بهم دست داد

از اینجا می بوسمتون ، منتظر داستانهام باشید.

لطفا نظر بدین برای بهتر شدن وضع جدید وبلاگ خودتون (اینجا)

حق یارتون ، آبی باشید همرنگ آسمون توی روزای خوبش ، همرنگ آبی دریاها ، و در آخر آبی باشید عین آخرین قلب آبی

مربوط به دسته ی وبلاگ سابق | دیدگاه‌ها خاموش